Bathmensekrant.nl is een uitgave van Artzet Media en heeft als doelstelling het dagelijks nieuws uit het verspreidingsgebied van de Bathmense Krant te brengen in de vorm van een online krant.

Welbeschouwd

Pakkerd voor Pakkert?

Welbeschouwd: pseudologische krompraat?

In Oud Bathmen, het blad van onze Oudheidkundige Kring stond een tijdje terug een vlammend pleidooi om straks in het Centrumplan de nieuwe ruimte bij de bibliotheek het Jan Pakkertplein te noemen. Naar die vergeten burgemeester die aan het begin stond van de gemeente Bathmen. Geweldig, eindelijk eens een plan met alleen maar voordelen. Ga maar na, die plek heeft nu geen naam, dus er hoeft niets gewijzigd te worden, geen straatnamen of huisnummers, het kan probleemloos gebeuren. Bovendien, de signalen zijn onmiskenbaar: de voltooiing van ons Centrumplan komt er nu echt aan. Het einde van een onvervalste soap lijkt definitief in zicht. Klik hier voor het hele artikel

Rooie Piet, Dooie Piet,

Welbeschouwd: pseudologische krompraat?

Vroeger was ik betrokken bij de opleiding van studenten voor een beroep in de hulpverlening, lichaamsgerichte psychotherapeuten. Zij doen hetzelfde als gewone psychotherapeuten, maar kiezen als ingang niet ‘het therapeutisch gesprek’, maar ‘het bewegen en lichaamservaring’. Klinkt wazig, het zij zo. Wil je er meer van weten, kom maar langs. Klik hier voor het hele artikel

Hemeltje lief, over mijn lijk!

Welbeschouwd: pseudologische krompraat?

In de Stentor de kop: Adviesbureau bijt zich vast in bosbegraafplaats. Het gaat over het slepende proces om op het landgoed ’t Hemeltje een natuurbegraafplaats aan te leggen. IJssellandschap wil geld voor natuurbeheer op langere termijn. ‘Omwonenden blijven sceptisch’, aldus het artikel. De hakken staan zo diep in het zand, dat een adviesbureau de kar moet helpen lostrekken. Alle berichtgeving volgde ik gefascineerd, schreef er zelfs over in dit blad. Nu nóg een keer, wat kanttekeningen. Klik hier voor het hele artikel

Welbeschouwd

Welbeschouwd: pseudologische krompraat?

Om tóch

Als ik het me goed herinner, heette hij Looijen. Hij zat jaren in de gemeenteraad van Wageningen, het provinciestadje waar ik geboren en getogen ben. Hij vormde een eenmansfractie voor een splinterpartijtje. Het was een bijzondere man. Als er in de raadsvergadering een voorstel op tafel kwam, stemde hij altijd tegen. En als hem dan gevraagd werd waaróm, dan was zijn antwoord steevast: ‘Om tóch!’

Klik hier voor het hele artikel