Bathmensekrant.nl is een uitgave van Artzet Media en heeft als doelstelling het dagelijks nieuws uit het verspreidingsgebied van de Bathmense Krant te brengen in de vorm van een online krant.

Een ‘Wereldlijke’ Winkel als proeftuin (1)

Welbeschouwd: de Nashvilleverklaring (2)

De bom is al gebarsten. Dat stukje over mijn nieuwe onderwerp (2), stuurde ik ook naar een broer en zus. Vinden ze leuk, dacht ik, en misschien kunnen ze me zelfs helpen. Het huis te klein. Hoe ik het in mijn hoofd haalde mijn eigen nest te bevuilen en de draak te steken met het geloof van mijn ouders en familie. Resultaat: een boycot op verder contact!
Ik schrok daarvan. Wat ik wil, dat testen van gebruikte argumenten, kan dus óók zo maar slachtoffers produceren. Net wat ik absoluut niet wil!
Daarom gooi ik het roer even om. Ik zoek eerst een ándere ingang om het zelfde te vertellen. In plaats van de kerk kies ik nu eerst een club van ‘wereldlijk’ geloof: de WereldWinkel Bathmen (WWB).
Die heeft een ‘geloofsbelijdenis’: Fair Trade. Economisch kwetsbare producenten krijgen een eerlijke prijs voor hun product. Fantastisch. Tienduizenden bedrijfjes met thee- of koffiestruiken, cacaoboertjes en noem maar op, over de hele wereld, profiteren ervan! Aantoonbaar! Alle reden voor gepaste trots.(3)
Maar die WWB-‘geloofsbelijdenis’ kent nóg een artikel. Dat luidt kort gezegd: die ‘Fair Trade’ producten horen niet thuis in exclusieve winkeltjes, nee, ze horen in het basisassortiment op de schappen van de reguliere supermarkten! Ja, het staat in alle beleidsdocumenten van de ‘hogepriesters’ van de Landelijke Vereniging van Wereldwinkels. Zwart op wit! (4) En van daaruit straalt ook déze boodschap af naar de plaatselijke bisschoppen en pastors. En via hen naar de ‘gelovigen’ in hun kudde, die wekelijks als vrijwilliger/medewerker die blijde boodschap verkondigen. Prima. Ja, ikzelf deed er ook aan mee. Er is maar één ding dat ik niet zo goed begrijp en waar ik greep op zou willen krijgen. Wáárom hangt hier in die mooie nieuwe wereldwinkel bij sommige producten geen waarschuwing:

PAS OP! DOOR DIT PRODUCT HIER TE KOPEN EN NIET IN DE PLAATSELIJKE SUPERMARKT, ONDERMIJNT U ARTIKEL 2 VAN ONZE ‘GELOOFSBELIJDENIS’. DOE DIT NIET. GA ALSTUBLIEFT NAAR DE JUMBO!

Nu zijn er pakweg drie reacties mogelijk. Een groep die absoluut niet begrijpt waar ik het over heb. Die dat hele WW-concept domweg belachelijk vindt. Een achterhaald ideaal van softe geitenwollensokkendragers. Een tweede groep zegt: ik begrijp wel wat je bedoelt, maar….. je moet niet roomser willen zijn dan de paus. De rekkelijke ‘gelovigen’ die het ondanks alles ook hartstikke leuk en goed vinden om hier samen een winkeltje te draaien. Dan de derde soort, de meest fascinerende: de preciezen! Die de staande praktijk te vuur en te zwaard verdedigen en keiharde argumenten menen te hebben om hun standpunt in lijn te brengen met die van de ‘hogepriesters daar boven’.
Die drie redeneringen wil ik eerzaam kunnen testen op hun houdbaarheid. Net zo als bij die ‘anti-homo’ verklaring.(5)
Overigens, als ik het nu waag thuis te komen met tony chocolonely uit onze WW, dan kan ik per omgaande op de fiets terug naar de Jumbo in Colmschate. En voor straf door naar de Plus op de Beestenmarkt voor de zuivere koffie van onze branding.!

Piet van der Klis.


Noten
1. Bathmense Krant, 2019, week 09, 27 februari (p. ..).

  1. Welbeschouwd: de Nashvilleverklaring. Opzet en achtergrond. Bathmense Krant, 2019, week 07, 13 februari (p. 7).
  2. Siebelink, J. (2018). Het wereldschokkende en onweerstaanbaar lekkere verhaal van Tony’s Chocolonely. Amsterdam: Thomas Rap (De fascinerende geschiedenis van fair trade en slaafvrij geproduceerde chocola).
  3. Voor een goed overzicht zie: Klis, E.v an der (1991). Naar een situatie van wederzijdse afhankelijkheid. Een analyse van
    interorganisationele betrekkingen binnen de Landelijke Vereniging van Wereldwinkels.
    Amsterdam: Vrije Universiteit,
    Faculteit der Sociaal-Culturele Wetenschappen.
  4. Dit zelfde, aan vooral in protestants kerkelijke kringen gehanteerde begrippenpaar, gebruikte ik in een artikel over mijn
    vakgebied (zeg maar lichaamsgerichte psychotherapie)> Klis, P. van der (1999). De grenzen van psychomotorische therapie:
    over rekkelijken en preciezen. Multidisciplinair Tijdschrift Bewegen & Hulpverlening, 16, Nr. 3, (pp. 208-221).