Column het Zwarte Schoap

Mantelzorg

Ie kent het wel. Iedereene hef ter ongemarkt wel is met te maken. Zo waren wie op enig moment an het wegwarken van achterstallig onderhold, bie een ander in de tuin. De persoon in kwestie kon moeilijk uut de veute en had zich ook nog eens lillijk bezeerd.

Lees verder

‘t zwarte schoap

Fluitje van ne cent

Wie zaten al bie de leste viere, fluitje van ne cent. Eaven langs Tsjechië en Denemarken, en de halve finales waren binnen bereik. Groot was de onnuchtering. Oranje moest deepe deur het stof, twee-nulle an de bokse. Een vernederend verlees en nen enkele reize noar Schiphol. Gelukkig waren der andere Nederlandse helden en klunk neet alleene het Wilhelmus in Boedapest. In Oostenrijk gung Verstappen veur de zovölste keer met de eere strieken. Wie vindt het al bienoa een fluitje van ne cent at onze Max op het heugste treedje steet en zelfs an de leiding geet in het klassement. Volgende wekke mag hij al weer an de bak, dus de oranje juichsjaals nog niet in de kaste maar zundag metnemmen noar het terras veur onze Max. Het eene heugtepunt was nog niet gewest of het andere stund te gebeuren op de Muur van Bretagne. Ja noe geet het in één keer oaver wielrennen. Twee keer mosten de renners in de Tour de France den bult op. De eerste keer, zo maar ne demarrage. Wie was den gek? Hij moest nog een rondje! Hopeloos, boavenop bleef hij de anderen nog net veur. Had Van der Poel ziene hand oaverspöld? Met de gedachten an zien opa, ging hij op in de het koppeltje renners, diet met mekaa an de ofdaling begunnen. Een kwarteer later, denzelfden bult as slotklim. In een moordend tempo gung het noar boaven. Links en rechts demarrages en dan in één keer, doar is hij weer, Matthieu van der Poel. As een bliksemflits trekt hij achter de vluchters an en nog gekker, hij trek deur. De man diet ne dag eerder nog moest passen, trök alle registers los. Hij pakten de ritoaverwinning, de bergtrui en de gele trui, de trui den opa Poulidor nooit had meugen dragen. Het allerheugste, de gele trui in de Tour de France. Met de gedacht’n an zien opa gung hij zegevierend oaver de finish. Een fluitje van ne cent? Nee, ne wereldprestatie, woet ze oaver twintig joar nog oaver proat.

Eredivisie

Schakelend langs de veelden. Allemachtig wat spannend. Wie zagen een ploeterend Go Ahead en een verzoepend De Graafschap. Letterlijk en figuurlijk gungen ze kopje onder toen Deaventer, met een wonderlijke kopballe, op veursprong kwam. Links en rechts zag ie al stoom uut de huuze kommen.

Lees verder

Het Zwarte Schoap

Ie hooft neet alles te zeggen

Verkiezingen, hoe zol het goan? Negen uur de eerste veurspelling. De VVD met 36 zetels en D66 met 28 zetels, glorieus an kop. De hele oavond hebt ze op de tillevisie zitten klasjeneren oaver disse ciefers. Een klein uur later worden het een betje biegesteld en ’s nachts om half twee was ter hoegenaamd nog gin uutslag binnen.

Lees verder

Respekt en opstandig

Zundagoavond net veur acht uur. Eaven nog ne keer um het huus hen. Het is moesstille, zelfs de veugeltjes bint al noar binnen. Ie mist ze, die kwetterende geluuden. Ook het lawaai van koppels jonge leu diet noar de danstente goat, iedereene zit al op de kökken. Het lik wal of de oavondklokke noe al is in egoane. Onze jeugd, ie mist ze al weaken lang. Zie koppelt neet meer noar schoole. Zie kriegt de lessen on line of helemoal neet.

Lees verder

Saam’n, met mekaa

Met mekaare zeej’ ze kuiern, hèinig, met ne kalmen gàànk.
In kinderôôgen, ôôlde mèènskes, al eur hèèle leaven làànk.
Duustere schaduuw’n, lange elèène, woer wiej noe nog van verhaald,
Röstig wacht’nd op de daage, det ze zelf wörd’n op ehaalt.
Zô goat alle generaties, mangs geet het hèèl onverwacht.
Oavervall’n, nôôit meer saam’n, genne meer, diet tèèng’n oe lacht.

Lees verder

Het Zwarte Schoap

De melk kokt oaver

Völle mensen denkt det melk in de febriek wordt gemaakt. Det lig toch eaven wat anders. Wie kregen as kinder regelmoatig de vroage, van haalt eaven ne kanne melk bie opoe. Zo vars van de koe, uut de melkbusse in de kanne. Heel veurzichtig leup ie trugge um maar niks te slateren. De kanne op het gaspitje of op de kachel, as ten branden. Het mos eerst kokken veurdet er van kon worden gedrunken. Doar gung het wal is mis.

Lees verder

Ie blieft oe verwonderen

Prachtig schient de zunne duur de fel, oranje broen gekluurde beume. Wonderlijk mooi. Een ofscheid of een niej begin? Uut Amerika klinkt een hoopvol geluud. Loat wie hoppen dat het ook warkelijk zo is. Doar kan gen plaatse weazen veur beiden. Tussen de vallende blaa dartelt nen eekhoorn, op zeuk noar de leste beukennootjes. Het wördt zonder pardon weg gejaagd deur nen merel dent kennelijk ook denkt, det er ne nieje tied an kump.

Eaven noar buuten, het is ter zo antrekkelijk mooi. Veer vuur mie uut krabt ne greune spechte nog wat wormpjes uut de grond. Schichtig kik hij um zich hen en dan is e weg. Op nen olden barkenstromp bint leavensgroote paddesteule goan greuien. Zo begint den stromp an zien tweede leaven. Het eekhoorntje zie je in één keer, hoog in de beume, springend van tak tut tak. Gen grote groepen wielrenners meer, maar zo of en touw tweie teglieke. Wat een ruste, het wordt roew verstoord deur een paar gillende motoren diet, veertig meter achter mekaa, keihard um de bocht komt sjeezen. Geschrokken spring ie an de kante. Weg eekhoorntje, weg röste. Ie hebt het eaven neet meer, zee ik doar nen aap deur de beume goan? Det zal toch neet zo weazen. Nee heur, de buurjonge slingert as nen echten Tarzan onder de beume deur. Nog gen half uur later loopt er ne groten beer oaver het bospad. Ie kriegt een geveul as of ie dreumt. Ie twiefelt an oe zelf. Het is toch nog gen Karsoavond? Gelukkig neet, de kleintjes danst um het beertje hen en ie veult oe kind met die wichter. De wandeling zit er bienoa op. Op noar de koffie. Binnen zie je het oavervlijtige eekhoorntje weer en ook een bonte specht kump nog eaven buurten. Ie blieft oe verwonderen oaver de natuur. De kommende wekke toch nog maar eaven weer noar buuten, genieten zo lange as het nog mooi weer is.

Lees verder