Geachte veurzitter en inwoners van Nederland

Zundagmiddag hebt wie, met een antal plaatsgenoten können genieten van een olderwets stukske amusement. Het Brookduo uut Maarkel gaf ne nieje cedee uut en wie moch het eerste exemplaar in ontvangst nemmen, ja echt woar, de Caroline van der Plas. Natuurlijk bedankte ze iedereene veur de al die stemmen uut Salland, Twente en den Achterhook.

Zie veulden zich as een vis in het water. In een good half joar is ze uut egreuit van anonieme journaliste tut de Jeanne d’Arc van de tweede Kamer. Doar geet gen vergadering veurbie of zie dut eur zegje veur de boeren, de börgers en de buuten lui. Ie hooft het helemoal neet altied met eur eens te weer, maar zie steet veur eur platteland, zie steet veur ons provincialen en ook de boeren hebt nog nooit eerder zun boegbeeld gehad in ons parlement. Doar kan gen trekker tegenop. Zie heult zich, met al eur medewarkers, meer dan stoande in de Haagse Slangenkoele. Ie heurt eur stemme alle wekke weerklinken in de Haagse arena. Heel bescheiden stund ze gewoon, met sjaal, tussen al die fans van het Brookduo. Onder het genot van een drankje hebt wie eur de hand meugen drukken, de vertegenwoordiger van het constructieve midden, wat det dan ook inheult. Zie geet vedan, zie hef ter plezèèr in. Loat ze in Den Haag maar zörgen det de formatie eindelijk een keer rond kump, want het platteland en de boeren bint wakker geworden. Zeuven zetels in de peiling, de andere partieën zit met angst en beven op hun zeteltjes. Ondertussen blieve wie onze gemeentegenoot volgen op eur avontuurlijke tocht duur de Haagse catacomben. Geachte veurzitter en inwoners van Nederland, ie bint nog lange neet van eur of. De olde boerenwiesheid, sprekken is zilver, ma zwiegen is gold, geet nog altied op. Die wiesheid, de mond lös doon as het neudig is, is bie eur in goeie hande.