Leaven met de dag

Ja het is makkelijk gezegd, maar det valt mangs onmeunig tegen. Zo wordt ie wakker. Gelukkig, de allerzwoarste moatregelen bint van de baane.

Eindelijk zonder den akeligen mombak de winkel in. Ie wordt herkend deur mensen die ter nog wal ééne op hebt. Het is toch nog gen carnaval? Ie beseft in één keer, det ie ne wekke te vrog bint. Noh ja, doar is ook gen kontrole meer, toch veul ie oe schuldig. Nog eaven ééne wekke deurbieten. Det geet lukken. Wat steet er allemoal op het programma. De Olympische Spelen. Oh nee, die bint veubie. Beladen met medailles en uut mekaar gevleugen dreumen komt de sporters op huus an. Det wordt ofkicken. Wie hebt er van genoten. De eene noar de andere storm vlug ons um de oren. Noe is het genog, de dooie takken bint noe, met de allerleste bladeren, wal noar beneden geweeid. As ie het heufd um de deure stekt, vlug oe nog van alles um de oren. Wie hebt er van genoten. Kolossale beume komt noar beneden, vier doden. Ie wordt er stille van. De gerdienen lös, det wordt takken opruumen. Kruuwagens vol ligt er her en der um het huus hen. Het veugelhuuske hef het neet oaverleefd. Vleugellam lig het in de tuin. As de wind wat bedaard, zullen wie het weer in de beene zetten. Het hef nog tied. Sjonge jonge, wat een schade. Wie bint er genadig onder hen gekomen. De familie is negatief getest, dus eindelijk, noa drei wekke, weer leaven in de brouwerieje. Met name in de brouwerieje, want de cafees hebt de tap wagenwied lös stoan. De jonge leu meugt weer uutvleegen. Zo heurt het. Doar is weer veurwark in de stadions. Wedstrieden wordt stil elegd. Het leaven nemt zien gewonen gang. An het einde van de wekke dut de carnaval ech zien intrede. Links en rechts, veural in het zuuden, geet de mombak op en de boerenkiel an. De optochten zult een stuk minder weazen, maar oaveral in de kroegen wordt er wel eentje gedrunken op den langen wintersloap. Ie moet er van genieten. De euldere generatie hef ter minder met, zie kiekt uut noar het veurjoarszunneke. Lekker weer een eindje rond kuieren oaver de Brink. Het leaven blif eene groote verrassing. Haalt den armood niet noar oe toe, het kump vanzelf wel. Leaven met de dag gif minder zorgen.