Loat de winter mà kômm’n

Wiej bint er hèèmoa kloar vuur. Vuurige wekke hèw we de coronaspuite op ehaalt. Gen centje piene, een betje jökkerieje an de boam’narm en doar blèèf ’t biej. Ofgelôôp’n zoaterdag was het priesscheet’n biej het medisch centrum. Wat een drôkte, wat een drôkte.

De hèèle Lôôweg vol met auto’s en ne file van bèire kàànt’n. Gelukkig kwamm’n der ôk nog völle met de fietse en de beenewaag’n. Doar was meer volk as ’s moandags männ’ns op de Battemse karmse. Het was dan ôk hèèl vertrouwd. ‘N ôôld’n dokter Westra stun gemeudelijk met iedereene een preuitje te maak’n. De rest van de medische staf drèèi’n oaveruur’n. De lèu gung’n in een gestadig tempo noar binn’n. Iedereene dach det wördt wier een half uur file, mà det völ met. Binn’n wadd’n ze met man en mach an ’t èènt’n en met de paar minuut’n stun ie wier buut’n te kiek’n, vuurzeene van één of meerdere spuit’n. Alle kôômpelemèènt’n. Loat de winter mà kômm’n, op noar Sunterkloas, met een paar wekke steet e op de stoepe. Thuus èèm’n achter de kràànte. Hoe geet ’t met de voetbal? Wat is det noe, ABS stief ôônderan, det möt ààns, det kan ààns. Alle lèu op noar het voetbalveeld, ’n ôôld’n dokter an de kassa, ie zölt zeen, dan komt de punt’n vanzelf. Het lig neet an de jongs, diet doot iedere wekke eur stinkende beste. Ôk de trainer köj’ wèinig verwiet’n, alhoewà langs de liene mag ’t wal een betje röstiger. Noa drei kwattèèr is hij meer an de rust touw as de jongs. Alle gekhèid op een stökske, hôôlt er vertrouw’n in, dan kômt de punt’n vanzelf. Hé hèèmoal of e dwaalt van ’t ôônderwarp. De winter steet vuur de duure, Sunterkloas, de Karsdaag’n en het nieje joar met al ziene uutdaaging’n. Bint er nog mèèns’n diet de spuit’n, um wat vunne reed’n, nog neet hebt. Ie könt nog altied ne ofspraak maak’n. Loat de winter mà kômm’n.