Bathmensekrant.nl is een uitgave van Artzet Media en heeft als doelstelling het dagelijks nieuws uit het verspreidingsgebied van de Bathmense Krant te brengen in de vorm van een online krant.

Welbeschouwd: Ja maar….. (6)

Vooral geen vragen!

Twee onderwerpen: mijn geflirt met Waterbedrijf Vitens en een paar opmerkingen bij een bijeenkomst binnen onze protestantse kerk (PKN), eind vorig jaar.Wat Vitens betreft, ervaringen met dat bedrijf in een ‘noodsituatie’ gebruikte ik als model om de kwaliteit te beoordelen van Bathmense ‘producten’. Kern in drie stappen: je belooft wat (1); je doet wat je belooft (2); en tenslotte, je bewijst dat je deed wat je beloofde! Eerder gaf ik aan dat het vooral op stap 3 aankomt. Want die kan juist informatie opleveren waar je je voordeel mee kunt doen. Bijvoorbeeld bij die zinnige avond over ‘Dementie Vriendelijk Bathmen’. Prima inhoudelijk niveau en tóch bij ‘meting’ een paar voor verbetering vatbare punten. Of neem die voorlichtingsavond van onze PKN over ‘Goed sterven’. Stap 3 leerde hier in ieder geval twee dingen. Eén inleider leverde een verhaal dat afweek van de aankondiging. Pijnlijk vond ik. De ándere inleider leverde een verhaal over de geldende wetgeving dat ‘feitelijk’ niet helemaal klopte. Erg? Ik vind het verbazingwekkend en zorgelijk dat ik hierop geen enkele reactie kreeg.

Mijn tweede onderwerp, die Preek van de Leek door kunsthistorica Josien Beltman. Onderwerp: Van hemel naar aarde en dan? Daarover een paar opmerkingen. Een brochure van onze dorpskerk meldde: “Dit jaar worden twee lekenprekers uitgenodigd om op hun eigen wijze de preek te vullen. Of de predikers nou gelovig zijn of niet, gepreekt hebben ze nog nooit.” Volgens wat hier staat, kun je alleen als lekenpreker optreden als je nooit eerder gepreekt hebt.

Dit is interessant. Vitens belooft een product: drinkwater van goede kwaliteit, vastgelegd in controleerbare bepalingen. Maar die definitie van een lekenprediker: nooit eerder gepreekt! Vraag: wanneer is een ‘preek’ een preek? Ikzelf ‘preekte’ meerdere keren, deed in gezinsdiensten onder gezag van de kerkenraad de kindervertelling; deed vroeger meerdere keren de ‘preek’ in officiële kerkdiensten in Deventer. Zou ik dus als kandidaat afvallen? Anders gezegd: hoe scherp en controleerbaar is die definitie van een preek? Nét zo scherp als die van Vitens’ drinkwater? Mijn punt is dat voor een goede kwaliteitsbeoordeling een heldere definitie van het product nodig is. Wanneer is kaas ‘boerenkaas’, wanneer brood ‘ambachtelijk’, wanneer een product ‘duurzaam’?

Ik genoot van een mooie lekenpreek over het ‘veraardsen’ van God aan de hand van fraaie afbeeldingen. Zoals elk goed verhaal riep ook dit allerlei vragen op, ook bij mij. Vragen die juist verrijkend kunnen zijn voor het betoog. Maar dat kreeg geen plek, werd abrupt afgesneden. Vragen stellen werd verward met discussie. En is dus kennelijk uit den boze!

Nog even Vitens. Dat bedrijf verraste mij met een schadeformulier om alle gemaakte kosten te declareren, ook ‘arbeidsuren’ en koppen koffie voor de monteurs. Ik hield het op een boekenbon, aangevuld met aangeschaft afzetlint, een viltstift, en een halve m3 water, afgerond op € 50,00. Die arbeid en koffie zie ik als gewone burgerplicht. Dat bedrag staat al op mijn bankrekening. Leve Vitens’ storingsdienst. Die houdt woord en levert het bewijs!

 

Piet van der Klis.